تبليغاتX
اندیشه هایمان پرسه میزد پیوسته و بی مرز
A saucer full of secrets
 

 

     هدف از به روز رسانی وبلاگ تنها گرفتن حال نویسنده ی پست قبلی بوده و هیچ هدف دیگری را دنبال نمی کند!!!!!!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم دی 1385ساعت 14:6  توسط الهه  | 

آن يكى عاشق به پيش يار خود               مى‏شمرد از خدمت و از كار خود

كز براى تو چنين كردم چنان                    تيرها خوردم درين رزم و سنان‏

مال رفت و زور رفت و نام رفت                 بر من از عشقت بسى ناكام رفت‏

هيچ صبحم خفته يا خندان نيافت             هيچ شامم با سر و سامان نيافت‏

آن چه او نوشيده بود از تلخ و درد             او به تفصيلش يكايك مى‏شمرد

نه از براى منتى بل مى‏نمود                   بر درستى محبت صد شهود

عاقلان را يك اشارت بس بود                   عاشقان را تشنگى ز آن كى رود

صد سخن مى‏گفت ز آن درد كهن            در شكايت كه نگفتم يك سخن‏

گفت معشوق اين همه كردى و ليك         گوش بگشا پهن و اندر ياب نيك‏

كآنچه اصل اصل عشق است و ولاست     آن نكردى اين چه كردى فرعهاست‏

گفتش آن عاشق بگو كآن اصل چيست گفت اصلش مردن است و نيستى است‏

اين همه كردى نمردى، زنده‏اى                هين بمير ار يار جان‌بازنده‏اى‏

هم در آن دم شد دراز و جان بداد             همچو گل درباخت سر خندان و شاد

 

                                      -----------------

        

هيچ كس را تا نگردد او فنا                        نيست ره در بارگاه كبريا

چيست معراج فلك اين نيستى                عاشقان را مذهب و دين نيستى‏

چون شنيدى شرح بحر نيستى                كوش دايم تا بر اين بحر ايستى‏

چون كه اصل كارگاه آن نيستى است        كه خلا و بى‏نشان است و تهى است‏

جمله استادان پى اظهار كار                      نيستى جويند و جاى انكسار

لاجرم استاد استادان صمد                      كارگاهش نيستى و لا بود

هر كجا اين نيستى افزون‌تر است             كار حق و كارگاهش آن سر است‏

نيستى چون هست بالايين طبق             بر همه بردند درويشان سبق‏

چون اميدت لاست زو پرهيز چيست          با انيس طمع خود استيز چيست؟‏

چون انيس طمع تو آن نيستى است         از فنا و نيست اين پرهيز چيست‏؟

ز آن كه دارى جمله دل بر مي‌بكن            شست دل در بحر لا بر مي‌فكن‏

پس گريز از چيست زين بحر مراد؟            كه به شستت صد هزاران صيد داد

از چه نام برگ را كردى تو مرگ                جادويى بين كه نمودت مرگ برگ‏

 آن چه گفتم از غلطهات اى عزيز              هم بر اين بشنو دم عطار نيز

                                            مثنوی معنوی

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم دی 1385ساعت 17:57  توسط   |